Ang Hating-Gabi Ng Isang Bituin: A Revenge Story

Prologue: Pagsabog sa Alaala

"Inay, tulungan natin si Itay."

"Halika na, anak! Wala na tayong magagawa sa sinapit ng iyong ama. Umalis na tayo dito bago pa tayo makita ng mga tao ni Don Pedro. Masakit din ito para sa akin anak pero hindi natin sila kaya, napakarami nila at armado pa. Hindi ko kakayaning makipaglaban pa sa kanila, pagod na pagod na ako anak."

"Sige po, ako na lang ang tutulong kay Itay. Magtago na lang po muna kayo dito sa pagitan ng malalaking ugat ng Nara. Magtiwala po kayo, babalik ako kasama si Itay. Sapat ang itinuro ninyo sa akin para maipagtanggol ko kayo ni Itay. Hayaan ninyo po akong magamit ang mga natutunan ko para mailigtas kayo sa kapahamakan."

Matapos makumbinse ni Mark ang kaniyang ina ay kaagad siyang tumakbo pabalik sa nasusunog na bahay. Habang tumatakbo ay naaalala niya ang kanina lamang na masayang bonding nilang pamilya habang pinapanuod ang napakagandang sunset sa beach na nasa harap lamang ng bahay na nirentahan ng kanyang mga magulang for the weekend.

Napakaganda ng paglubog ng araw. Pinaghalong kahel, pula, at dilaw na animo'y isang bolang ipininta ng isang magaling na pintor sa kalangitang ang mga ulap ay nagmistulang mga buwayang nasusunog, na tila ba nagpapahiwatig na may isang unos na paparating.

Sa paglubog ng araw, napagpasyahan ng mag-anak na pumasok na sa beach house upang maghanda na ng kanilang hapunan. Si Mark ay ang nag-iisang anak ng mag-asawang Martin at Mathilda. Si Martin ay anak ng isang albularyong hasyendero sa Negros. Si Mathilda naman ay laking Maynila at anak ng isang mayamang negosyante. Unang nagkakilala ang dalawa nang minsang nagkasabay sila sa pag-jogging sa oval ng unibersidad kung saan sila parehong nag-aral. Matapos ang ilang beses na pagkakasabay sa pag-jogging ay naglakas-loob na si Martin na magsabi sa dalaga na balak niyang manligaw. And the rest is history.

"Boom!"

Isang malakas na pagsabog ang nagpabalik sa isip ni Mark sa kasalukuyang sitwasyon. Nakita niya na biglang nagliyab at sumabog ang sedan na sinakyan nilang pamilya kanina galing sa mansyon nila sa Quezon City.

Chapter 1: Ang Kasalukuyang Hamon

"Aaaaaaah"

Sa sobrang lakas nang pagsigaw ni Mark ay biglang nag-sitahulan ang mga asong kalye sa ibaba ng apartment building na tinitirhan niya. Ito ay dahil na rin sa bukas ang bintana ng kanyang kwarto. Umuulan nang matulog siya kaninang alas-otso ng gabi kaya hindi na niya isinara ito. Isa ang ulan sa mga bagay na nagpapakalma sa isipan niyang minsan ay mas maingay pa sa EDSA on a Monday morning.

"Panaginip na naman."

Kaagad siyang tumingin sa alarm clock niya sa bedside table. Alas-kwatro pa lang ng madaling araw. Ala-sais dapat siya gigising ngayong araw dahil Sabado naman at wala siyang planong lumabas ng apartment pero sigurado siya na hindi na siya muling makakatulog kaya minabuti niyang bumangon na at pumunta sa kusina para uminom ng tubig.

Ang apartment niyang ito sa Makati ang itinuturing niyang safe haven kapag siya ay nasa kalakhang Maynila para ayusin ang mga negosyong naiwan sa kaniya ng kaniyang mga magulang. Lingid sa kaalaman ng karamihan, siya na ngayon ang nagmamay-ari ng pinakamalalaking real estate, telecom, at logistics companies sa buong Asya. Mayroon lamang siyang isang pinagkakatiwalaang tagapamahala sa bawat kompanya at inire-report na lamang ng mga ito ang mga kaganapan sa kanya. Pumupunta lamang siya sa Maynila kapag may mga papeles siyang kailangang pirmahan.

Matapos uminom ng tubig ay naisipan niyang magbukas ng kanyang laptop to check kung may bagong updates mula sa kaniyang mga business manager at personal assistant. Ang personal assistant na

Chapter 2:

Ang Pusang Itim

"Sa tuwing uuwi ng hating-gabi si Anthony mula sa trabaho ay palagi siyang nagdarasal na sana ay hindi siya makasalubong ng pusang itim sa daan. Pero bakit nga ba ayaw na ayaw niyang makasalubong ng pusang itim?"

Alas-nuwebe na ng gabi nang mag-log-out si Anthony sa trabaho, para sa kaniya eh mas maigi nang ganitong oras umuwi para hindi na gaanong trapik sa EDSA. Bagamat sanay nang umuuwi ng ganitong oras ng gabi ang binata ay palagi pa rin siyang nagdarasal bago umalis ng opisina at habang nasa biyahe. Palagi niyang ipinagdarasal na sana ay hindi siya makasalubong ng pusang itim sa daan.

Sa tuwing mangyayari kasi ito ay palaging may masamang nangyayari sa huling taong nakausap niya bago makasalubong ng pusang itim, kaya naman naging habit na rin niya na hindi makipag-usap sa mga katrabaho niya bago umalis ng opisina.

Habang naglalakad sa Paseo de Roxas papuntang sakayan ng bus ay umaalingawngaw pa rin sa tainga ni Anthony ang mga sinabi ng boss niya kanina bago ito umalis sa meeting ng kanilang team. Ito ay lubhang ikinapahiya niya kaya naman hindi na niya nagawa pang kausapin ang mga teammates niya pagkatapos ng meeting at kaagad na nagpunta sa kaniyang cubicle para itama kaagad ang katiting na mali sa document na ipinasa niya sa kaniyang boss.

"Estupido! It's just a simple report but you can't perfect it? Did I just hire a member of my team to give me an erroneous document? God! You're just wasting the salary that this company is paying you."

Para mawala sa isip niya ang mga nangyari sa trabaho kanina ay minabuti niyang makinig na lamang sa Spotify.

I ache for the touch of your lips, dear

But much more for the touch of your whips, dear

You can raise welts

Like nobody else

As we dance to the Masochism Tango

Let our love be a flame, not an ember

Say it's me that you want to dismember

Blacken my eye

Set fire to my tie

As we dance to the Masochism Tango

Naging effective naman ang pakikinig niya ng music. Hindi na niya namalayang malapit na pala siya sa babaan niya. Makalipas ang ilang minuto ay naglalakad na siya papunta sa inuupahan niyang apartment nang walang anu-ano ay may pusang itim na bigla na lamang dumaan nang patakbo sa kaniyang daraanan. Sa sobrang gulat ay muntik pa niyang maitapon ang hawak na cellphone. Maya-maya ay nakatanggap si Anthony ng text mula sa isa niyang ka-team.

Patay na si Sir Richard, nabangga daw ng taxi kanina habang tumatawid pauwi ng bahay nila.